Kategorie
Spokojnie Toksyczny

Urodziny

Moje urodziny przypadają w środę popielcową? Zdziwiłem się trochę. To jakiś znak po ostatnim okresie naprawczo-powracająco-nawróceniowym? Od kilku dni staram się nie palić, palę mniej. Staram się nie pić. I tak mało piję. Nie będę się katował. To ma być wybór, nie przymus. Zaczyna się post. I tak nie jem mięsa. Niewiele jem. Mam 40 dni. Na poprawę, nie na świętość. Będę gotowy na wezwanie.

Wróciłem do mojego kraju, który kochając, równie mocno nie znoszę. Rok temu moje urodziny spędziłem na ulicy, po wydaniu ostatnich pieniędzy. Popielec poleciał. Nawet o nim nie pamiętałem. Dzień przed nimi, stałem się wygnańcem, gdy już nie moja matka, a już nie jej syn, zadzwoniła mówiąc, że nie mam już rodziny, nawet nie odpowiedziałem. Urodziny w samotności. Nie z wyboru, z przymusu. Ze wstydu.

Dzisiaj byłem w kościele. Wybrałem ten brzydki. Słuchałem w spokoju kazania, chociaż powinienem raczej krzyczeć. Próbujcie pogodzić się, godzić się, z bliskimi i tymi, z którymi się poróżniliście. Próbowałem. Chciałem. Wyciągnąłem rękę. Ręce, nogi, całe ciało wygiąłem w nich. Nic z tego. Mam dalej próbować? Już przebaczyłem, zrozumiałem. Mam się spalić na stosie? Udowodnić, że obracając się w proch, w ogniu, szybko, zamiast w ziemi, długimi latami, uznaję moją winę. Wszystkie winy. Jakiekolwiek winy, kogokolwiek. Mam być prochem, którym obsypią sobie głowy Ci, którzy nigdy za nic winy nie ponoszą? Do nich wszystkich mam wyciągać się cały? Ich to nie obchodzi. Przepraszam. Odejdź. Nie chcemy cię nigdy więcej widzieć. Nie chcemy nic o tobie wiedzieć. To nam komplikuje życie. Nie chcemy wiedzieć, co o nas wiesz. To nam odbiera spokój. Im nie jest to potrzebne. Ja to zrobiłem. Nie czuję jednak czystego sumienia. Spierdalajcie. Nic wam po mnie. Spaliłem już dla was lata. Za wiele lat. Pierdolcie się! Po katolicku. Czas na was!

Czytanie przyjąłem spokojnie. (Mt 6, 1-6. 16-18). Ojciec twój, który widzi w ukryciu, odda tobie. Oddaję ile mogę, nie chwalę się tym, robię to anonimowo. Nie udaję pokuty, nie udaję religijności, nie głoduję na pokaz. Co mam otrzymać? Nic nie chcę. Lepiej niech dostaną to inni, którzy o siebie nie mogą już zadbać, nich to im Bóg pomoże. Niczego nie robię dla nagrody, nawet ukrytej.

Mam jednak postanowienie. Pozostawię je w tajemnicy. Niech będzie anonimowe. Zgodnie z oczekiwaniami Pisma. W moje urodziny.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s