Kategorie
Przyjemność Spokojnie

Przedmiot i podmiot

Dostałem. Chociaż miałem kupić. Odkupić. Wykupić. Rzecz. Przedmiot. Wcale nie bezwartościowy. Oddałem inny w zamian. Pamiątkowy. Mogę znajdować. Odszukuję. Nie wolno mi brać. To ja daję. Przekazuję i pomagam. Mnie się nie pomaga. A może? Już czas nauczyć się prosić? Mówić o pomocy, nie przetrwaniu. Nauczyć się słuchać, w ciszy. Bez przerw. Przerywania. Prosić bezgłośnie. Sobą. Nie potrzebą. Bezustannie wieloraką, spazmatycznie skurczem i rozkurczem niespełnioną. Zamiast niezbędności, zapewniającej trwanie, bezpiecznej. Szansy, możliwości czynienia więcej i na pewno, bez pewności zakończenia.  

Zachwycił mnie darczyńca. Odświeżył. Przypomniał. Rozumnie. Radząco. Aktorka innego dramatu, z innego, nie znanego teatru. Nie obcego. Równolegle tworzącego, sztukę, zamiast sztuczności. Hipnotyzująco. Zdolnością pasji, nie oczekiwań. Miałem świadczyć usłużnie, wyświadczono przysługę mnie. Wymianą podmiotową, przypieczętowaną przedmiotowo. Na pamięć. Zapamiętanie. Na drogę. Na moment spotkania, rozdzielającą się, kierunkiem każdego w swoją stronę. Dróg.

Patrzę na przedmiot. Użyteczny, ale niekonieczny w posiadaniu. Moim. Otrzymałem niekonieczność, wymieniłem na zbędność. Ze szczerymi wdzięcznościami. Gestami prawdy o posiadaniu, poza jego znaczenie. Proszę. Weź. Weź i ty. Symbolicznie. Teraz mam. I ty masz. Dziękuję.

Jest mi z tym dziękuję dobrze. Lekko dobrze. Bardzo.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s